Εθισμός στον τζόγο!!!

Εθισμός στον τζόγο!!!
Εθισμός στον τζόγο!!!

Ολοένα και συχνότερα, άνθρωποι απευθύνονται σε ιδιώτες ψυχολόγους και σε δημόσιες δομές, για να αναζητήσουν βοήθεια, σχετικά με την προβληματική σχέση τους με τον τζόγο. Προβληματικό δεν είναι να παίζει κάποιος περιστασιακά. Προβληματικό είναι να καταλαμβάνει ο τζόγος κεντρική θέση στη ζωή του και να συνεχίζει κανείς την ενασχόλησή του μ’ αυτόν, παρά τις αρνητικές συνέπειες, που μπορεί να έχει για τον ίδιο. Οι συνέπειες μπορεί να είναι αρχικά μικρές, συχνά, όμως, καταλήγουν να είναι ολέθριες για τη ζωή κάποιου. Πρόσφατα, συνάντησα στο γραφείο μου έναν εθισμένο, που ήταν ιδιοκτήτης πρακτορείου ΟΠΑΠ. Μου αποκάλυψε ότι η κατάχρηση και ο εθισμός είναι πολύ συχνή στους ιδιοκτήτες των πρακτορείων και συχνά καταλήγει στο να κλείνουν τις επιχειρήσεις τους.

Παλιότερα, είχα την τύχη να παραβρεθώ σε μία συνάντηση «Τζογαδόρων Ανωνύμων», λόγω της ιδιότητάς μου ως ψυχολόγος, παρόλο που πρόκειται για ομάδες αυτοβοήθειας που δεν είναι ανοιχτές σε ειδικούς. Ο τρόπος που περιέγραφαν αυτοί οι άνθρωποι τις εμπειρίες τους έμοιαζε πολύ με αυτά που μπορεί να ακούσει κανείς σε ομάδες αλκοολικών ή ναρκομανών. Τα συνεχή ψέματα, για να κρυφτούν από την οικογένεια, ο ολοένα και αυξανόμενος χρόνος που αφιέρωναν σε αυτό, η μειωμένη λειτουργικότητα, τα καταθλιπτικά συναισθήματα, τα αυτοκαταστροφικά συναισθήματα, η επίδραση σε όλες τις προσωπικές τους σχέσεις είναι μόνο μερικά από τα κοινά σημεία.

Ως ψυχολόγος, λοιπόν που δουλεύω με εθισμένους, έχω συναντήσει ανθρώπους που έχουν βιώσει ολέθριες συνέπειες από την ενασχόλησή τους με τον τζόγο. Το ίντερνετ ήρθε για να παίξει έναν υποβοηθητικό ρόλο στην εγκατάσταση τέτοιου είδους εθισμών, αφού, πλέον, είναι δωρεάν και πανεύκολο – χωρίς να χρειαστεί καν κάποιος να φύγει από το σπίτι του- να έχει πρόσβαση σε τυχερά παιχνίδια. Το χρήμα είναι πλαστικό και συμβολικό και οι άνθρωποι βλέπουν μόνο αριθμούς σε μία οθόνη και δε διανοούνται σε τι αντιστοιχούν αυτοί οι αριθμοί και τι συνέπειες έχει όλο αυτό για τη ζωή τους.

Παλαιότερα, λοιπόν, η παθολογική ενασχόληση με τον τζόγο θεωρείτο περισσότερο παρόρμηση παρά εθισμός. Σταδιακά, όμως, από το 1980 και μετά, η ψυχιατρική κοινότητα άρχισε να αναθεωρεί και πλέον έχει ενταχθεί στους εθισμούς, κάτι ανάλογο με τα ναρκωτικά και το αλκοόλ δηλαδή. Πλέον, θεωρείται ότι η παθολογική ενασχόληση με τον τζόγο χρήζει της προσοχής και της βοήθειας των ειδικών.
Στη συνέχεια, θα διευκρινιστεί τι εννοώ με τον όρο “παθολογική ενασχόληση”, ποια είναι τα σημάδια ότι κάποιος κινδυνεύει ή ήδη έχει εθιστεί από τον τζόγο, τι είδους θεραπεία συνιστάται και ποια είναι η πρόγνωσή της.

Ποια είναι τα σημάδια του εθισμού στον τζόγο;
Ένας συνδυασμός παραγόντων οδηγεί σε αυτήν την παθολογική και δυσάρεστη κατάσταση. Ένας συνδυασμός βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων μπορεί να καταστήσει κάποιον ευάλωτο σε έναν τέτοιο εθισμό. Τα συμπτώματα που εμφανίζει ο εθισμένος είναι ποικίλα: η χρήση του τζόγου ως αγχολυτικό ή αντικαταθλιπτικό, η σταδιακά αυξανόμενη ενασχόληση με τον τζόγο, αφού κάποιος έχει χάσει ένα μεγάλο ποσό σε σύντομο χρονικό διάστημα, ο εκνευρισμός, όταν εμποδίζεται η ενασχόληση με τον τζόγο, τα ψέματα σε οικείους σχετικά με την ασχολία αυτή, υπεξαίρεση χρημάτων ή άλλη παράνομη δραστηριότητα, ώστε να εξασφαλιστούν τα χρήματα και να συνεχιστεί η δραστηριότητα, το να ρισκάρει κανείς τη δουλειά του ή τη σχέση του με αγαπημένα πρόσωπα κ.ο.κ.

Πώς μπορεί να καταλάβει κάποιος ότι έχει πρόβλημα με τον τζόγο;
Αρκεί να αναρωτηθεί κανείς πέντε πράγματα, για να διαπιστώσει αν έχει πρόβλημα και συνεπώς να αναζητήσει βοήθεια: Πόσων ετών έπαιξε κανείς για πρώτη φορά; Πόσο χρόνο δαπανά να σκέφτεται ή να ασχολείται με τον τζόγο; Πόσα χρήματα έχει χάσει κανείς ή έχει ξοδέψει; Πώς εξασφαλίζει τα χρήματα αυτά; Έχει τόσο έντονη παρόρμηση, ώστε δεν μπορεί να αναβάλει τη δραστηριότητα αυτήν;

Ποιοι είναι αυτοί που συνήθως εθίζονται στον τζόγο;
Ο εθισμός στον τζόγο δε διαφέρει τόσο πολύ από τον εθισμό στις διάφορες ουσίες. Συχνά, προηγείται ή έπεται η κατάθλιψη και άτομα με διπολική διαταραχή έχει βρεθεί ότι είναι πιο ευάλωτα στον εθισμό αυτόν. Οι διαταραχές διάθεσης, η αντικοινωνικότητα και ένα αίσθημα αποσύνδεσης από το περιβάλλον αναφέρονται, επίσης συχνά, από τους εθισμένους.

Εδώ, αξίζει να σημειωθεί ότι η φύση της εξάρτησης αυτή, το κάνει δυσκολότερο για τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν το προβληματικό της κατάστασης και τη θέση στην οποία έχουν περιέλθει. Πρόκειται, λοιπόν, για μία νόμιμη εξάρτηση. Δεν είναι παράνομη η είσοδος σε καζίνο ούτε η διαδικτυακή πρόσβαση, μετά από κάποια ηλικία. Στη δεύτερη περίπτωση, μάλιστα συχνά, δεν ισχύει ούτε ο ηλικιακός περιορισμός, αφού συχνά οι άνθρωποι ψεύδονται, σε σχέση με την ηλικία τους, για να μπουν σε ιστοσελίδες με αντίστοιχο περιορισμό.

Υπάρχει θεραπεία;
Σαφώς και υπάρχει θεραπεία από τον εθισμό στον τζόγο. Δε διαφέρει ιδιαίτερα από τις θεραπείες που αφορούν στις υπόλοιπες εξαρτήσεις – ναρκωτικά, αλκοόλ, πορνογραφία κ.λπ. Θεραπεία εκλογής είναι συχνά η ένταξη σε κάποια θεραπευτική ομάδα με ανθρώπους που έχουν αντίστοιχα προβλήματα. Έχει βρεθεί ότι σε όλες τις εξαρτήσεις η ταύτιση παίζει πολύ βοηθητικό ρόλο στη θεραπεία του ατόμου. Γι’ αυτόν το λόγο, όλα τα δημόσια πλαίσια, αλλά και πολλοί ιδιώτες έχουν αντίστοιχες ομάδες. Υπάρχουν, επίσης, και οι ομάδες αυτοβοήθειας, όπως οι ‘’Τζογαδόροι Ανώνυμοι’’ που προαναφέρθηκαν. Η προσωπική θεραπεία όλων των ειδών μπορεί να παίξει συμπληρωματικό ή κύριο ρόλο στη διαδικασία απεξάρτησης του ατόμου, ανάλογα με τις ανάγκες του. Η φαρμακευτική αγωγή, τέλος, σε κάποιες περιπτώσεις, είναι επίσης ιδιαίτερα βοηθητική.

Κλείνοντας, ο εθισμός στον τζόγο δεν γνωρίζει ηλικία (ο άνθρωπος μπορεί να εθιστεί σε οποιαδήποτε φάση της ζωής του) ούτε κοινωνικό στάτους! ΄Εχω γνωρίσει ανθρώπους από όλα τα κοινωνικά στρώματα. Λόγω της νόμιμης φύσης του δε, πολλές γυναίκες ανήκουν στη συγκεκριμένη κατηγορία των εξαρτημένων. Οι άνθρωποι πρέπει να γνωρίζουν ότι υπάρχει θεραπεία, ιδιωτικής ή δημόσιας φύσης. Σημαντικό είναι να υπογραμμιστεί ότι αντίστοιχης φροντίδας χρήζουν και οι οικείοι των ανθρώπων αυτών και γι’ αυτόν το λόγο υπάρχουν αντίστοιχα τμήματα σε όλα τα δημόσια προγράμματα και στους ιδιώτες.

Εύη Μεσσαριτάκη, Ψυχολόγος – Ψυχοθεραπεύτρια

http://evimessaritaki.gr/

About the author