Εκφυλιστική Αρθρίτιδα ή αλλιώς «αρθριτικά»

Εκφυλιστική Αρθρίτιδα ή αλλιώς «αρθριτικά»
Εκφυλιστική Αρθρίτιδα ή αλλιώς «αρθριτικά»

Η αρθρίτιδα είναι μία πάθηση των αρθρώσεων που συνοδεύεται από φθορά του αρθρικού χόνδρου, του προστατευτικού δηλαδή στρώματος που υπάρχει στην επιφάνεια των οστών, και που προστατεύει τα οστά από την τριβή. Αυτή η φθορά οδηγεί τελικά σε πλήρη αποδιοργάνωση και καταστροφή της άρθρωσης.

Ανάλογα από πού προέρχονται τα συμπτώματα μπορούμε να χωρίσουμε την αρθρίτιδα σε τρία είδη δηλαδή σε ρευματοειδής αρθρίτιδα αν προέρχεται   από ρευματολογική πάθηση , σε  οργανικό νόσημα αν προέρχεται από  υπερπαραθυρεοειδ

ισμό ή αύξηση ουρικού οξέος και σε εκφυλιστική αρθρίτιδα  ή οστεοαρθρίτιδα εάν προκύπτει   λόγω ηλικίας .

Η οστεοαρθρίτιδα, ευρέως γνωστή ως «αρθριτικά», είναι η πιο συχνή αιτία συμπτωμάτων από τις αρθρώσεις, που εμφανίζονται με την πάροδο της ηλικίας. Η χρονολογική ηλικία που εμφανίζονται οι κλινικές εκδηλώσεις της νόσου, ποικίλλει από άτομο σε άτομο, αλλά η επίπτωσή της είναι συχνή σε άτομα άνω των εξήντα ετών. Τα σημεία στα οποία εμφανίζεται η αρθρίτιδα είναι συνήθως το γόνατο, το ισχίο, το χέρι , η σπονδυλική στήλη και το πόδι .

Τα κύρια συμπτώματα της εκφυλιστικής αρθρίτιδας είναι ο πόνος ή οίδημα  λόγω της τριβής των οστών και το πρήξιμο. Άλλα συμπτώματα είναι η τοπική αύξηση της θερμοκρασίας, η παρατήρηση δυσκαμψίας το πρωί και το τρίξιμο των αρθρώσεων που έχουν υποστεί βλάβη.

Επειδή τα συμπτώματα της εκφυλιστικής  αρθρίτιδας είναι κατά κύριο λόγο όμοια με αυτά της ρευματοειδής αρθρίτιδας μπορούμε να ξεχωρίσουμε τις δύο παθήσεις από το γεγονός ότι η ρευματοειδής αρθρίτιδα, σε αντίθεση με την οστεοαρθρίτιδα,  επηρεάζει και άλλες  ζωτικές λειτουργίες όπως η όραση, η αναπνευστική και η καρδιακή λειτουργία ενώ η οστεοαρθρίτιδα δημιουργεί βλάβες μόνο στις αρθρώσεις .

Τέλος τα συμπτώματα της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, που είναι ένα αυτοάνοσο νόσημα , έχουν άμεση εμφάνιση και εξέλιξη σε σύντομο χρονικό διάστημα ενώ τα συμπτώματα της οστεοαρθρίτιδας αναπτύσσονται αργά και επιδεινώνονται σταδιακά για πολλά χρόνια.

Ποιοι είναι όμως οι κύριοι παράγοντες που προκαλούν οστεοαρθρίτιδα; Όντας μια εκφυλιστική ασθένεια ο κύριος λόγος είναι η ηλικία αλλά δεν είναι ο μόνος . Το οικογενειακό ιστορικό και το φύλο μπορούν να επηρεάσουν την οστεοαρθρίτιδα από την στιγμή  που μετά την ηλικία των 50, οι γυναίκες είναι πιο πιθανό από τους άνδρες να παρουσιάσουν συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας στο γόνατο ή στο χέρι. Επίσης έρευνες δείχνουν πως το οικογενειακό ιστορικό οστεοαρθρίτιδας στο χέρι, στο ισχίο ή στο γόνατο αυξάνει τις πιθανότητες οστεοαρθρίτιδας στις γυναίκες. Οι άνδρες είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν οστεοαρθρίτιδα στο ισχίο όταν έχουν οικογενειακό ιστορικό οστεοαρθρίτιδας. Η εμμηνόπαυση μπορεί να συμβάλλει στην ανάπτυξη της οστεοαρθρίτιδας χωρίς αυτό να είναι σίγουρο ότι συμβαίνει από την πτώση των οιστρογόνων . Άτομα τα οποία για πολλά χρόνια ταλαιπωρούσαν τις αρθρώσεις τους κάνοντας κάποιο απαιτητικό σπορ ή ακόμα αν η δουλεία τους ήταν κατά κύριο λόγο χειρωνακτική είναι δύο αιτίες που μπορεί να προκαλέσουν αρθρίτιδα ή να  επιδεινώσουν την νόσο .Επίσης ένας οξύς τραυματισμός ή ακόμα και μια εκ γενετής δυσμορφία των αρθρώσεων είναι παράγοντες που μπορούν να οδηγήσουν στην εμφάνιση της οστεοαρθρίτιδας. Τέλος  άτομα που πάσχουν από άλλες παθήσεις των αρθρώσεων, όπως ουρική αρθρίτιδα ή ρευματοειδή αρθρίτιδα, είναι πιθανό να εμφανίσουν οστεοαρθρίτιδα ως αποτέλεσμα της φθοράς που έχουν υποστεί οι αρθρώσεις τους από την προϋπάρχουσα πάθηση.

Σίγουρα ένας υγιεινός τρόπος ζωής , συμπληρώματα διατροφής που περιέχουν βιταμίνες D και C αλλά και η θειική  γλουκοζαμίνη ,η χονδροιτίνη το msm και αντιφλεγμονώδεις ουσίες είναι παράγοντες που επιδρούν θετικά όχι τόσο στην αποφυγή της ασθένειας αλλά σίγουρα στην καλύτερη αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της. Στα αρχικά στάδια της οστεοαρθρίτιδας  η φαρμακευτική αγωγή που μπορεί να δοθεί είναι η παρακεταμόλη αλλά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα .Η μακροχρόνια όμως λήψη αυτών των φαρμάκων απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή διότι μπορεί η παρατεταμένη χρήση τους να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες στο γαστρεντερικό σύστημα, στα νεφρά, στο ήπαρ κτλ. Επίσης η τραμαδόλη χρησιμοποιείται ευρέως ως παυσίπονο με καλά αποτελέσματα και η διασερίνη έχει μακροχρόνια αποδεκτά αποτελέσματα. Ακόμα στην συντηρητική αγωγή η ανάπαυση αλλά και η τοποθέτηση πάγου στις παθούσες περιοχές συμβάλλουν σημαντικά στην καταπράυνση των συμπτωμάτων. Επίσης στην οστεοαρθρίτιδα του γόνατος, και πάλι σε αρχικά στάδια, είναι δυνατόν να βοηθήσει η ενδαρθρική έγχυση υαλουρονικού οξέως, με δράση περίπου 6-12 μηνών. Όταν η συντηρητική αγωγή δεν είναι αποτελεσματική, τότε η μόνη λύση είναι η χειρουργική επέμβαση. Στις μεγάλες φορτιζόμενες αρθρώσεις, όπως είναι το Ισχίο και το Γόνατο, και σπανιότερα ο Ώμος και ο Αγκώνας, εφαρμόζεται η Ολική Αντικατάσταση ή Αρθροπλαστική της Άρθρωσης.

Οι Ολικές Αντικαταστάσεις του Ισχίου και του Γόνατος, αν και είναι μεγάλες επεμβάσεις, έχουν απλοποιηθεί αρκετά σήμερα με τις νεότερες χειρουργικές τεχνικές και ειδικά εργαλεία. Έτσι, επεμβάσεις από εξειδικευμένους χειρουργούς προσφέρουν άμεση και ανώδυνη μετεγχειρητική κινητοποίηση του ασθενούς με ελάχιστη παραμονή στην κλινική. Με τους τρόπους αυτούς η επάνοδος στην καθημερινότητα και στην εργασία είναι ταχύτερη και ευκολότερη.

 

Αναστάσιος Πέτσας, Φαρμακοποιός

About the author