Η ρίγανη στην υγεία

Η ρίγανη στην υγεία
Η ρίγανη στην υγεία

Η ελληνική ρίγανη ανήκει στο γένος ορίγανο της τάξης των λαμιωδών αγγειόσπερμων δικότυλων φυτών, διαδεδομένο σε όλους τους ξερότοπους της Ελλάδας. Αυτοφυές, στα πιο άνυδρα βουνά και νησιά της χώρας μας, προσαρμόζεται εύκολα σε διαφορετικές συνθήκες ανάπτυξης και καλλιεργείται, έτσι, χωρίς προβλήματα. Αρκεί να της προσφέρετε μια ηλιόλουστη θέση σε έδαφος με καλή αποστράγγιση. Οι απαιτήσεις της σε λίπανση είναι πολύ μικρές και αντέχει πολύ στην ξηρασία. Σε περιόδους, όμως, παρατεταμένης ανομβρίας ένα ή δυό ανοιξιάτικα ποτίσματα θα αυξήσουν σημαντικά την παραγωγή.

Είναι εξαιρετικό φαρμακευτικό φυτό (φυσικό αντιβιοτικό) με αντιβακτηριακές και αντιοξειδωτικές ιδιότητες.
Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης περιέχει δύο κύριες ουσίες στις οποίες αποδίδονται οι βιολογικές ισχυρές της δράσεις και αυτές είναι η καρβακρόλη 5-isopropyl-o-cresol, 5-isopropyl-2-methylphenol – C10H13OH και η θυμόλη (6-isopropyl-m-cresol – C10H14O). Αυτές οι δυο φαινολικές ενώσεις δρουν με συνέργεια.

Στη ρίγανη βρίσκουμε επίσης:
σίδηρο
μεγάλες ποσότητες βιταμίνης C.

Το αιθέριο έλαιο της ρίγανης μπορεί:
α) Να βοηθήσει στην αναστολή της ανάπτυξης πολλών βακτηρίων και μυκήτων. Η ρίγανη σκοτώνει τα μικρόβια με τον ίδιο περίπου τρόπο που το κάνουν τα αντιβιοτικά, όπως η πενικιλίνη.
β) Να αναστείλει την ανάπτυξη των ζυμομυκήτων, συμπεριλαμβανομένου του candida albicans, που μπορεί να προκαλέσει κολπίτιδα ή στοματικές λοιμώξεις.
Η χρήση του, όμως, πρέπει να γίνεται με προσοχή και μόνο αφού πρώτα αραιωθεί, γιατί αλλιώς μπορεί να ερεθίσει επικίνδυνα το δέρμα και τους βλεννογόνους.

Η καρβακρόλη θα μπορούσε δυνητικά να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη.

Η ρίγανη είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, ουσίες που προστατεύουν τα κύτταρα από βλάβες. Επιβραδύνει τη φθορά των κυττάρων, επιβραδύνοντας μ’ αυτό τον τρόπο και τη διαδικασία της γήρανσης.

Χρήση
Χρησιμοποιείται ως αφέψημα ή έγχυμα και καταπολεμά την ατονία των εντέρων, διευκολύνει την πέψη και ηρεμεί το νευρικό σύστημα. Επίσης, είναι διουρητικό και εμμηναγωγό. Για το αφέψημα χρησιμοποιούνται οι βλαστοί του φυτού, όταν είναι ανθισμένο, γιατί τότε περιέχει το έλαιο που έχει τη μεγαλύτερη θεραπευτική αξία.
Το «τσάι» από ρίγανη βοηθάει στην υπέρταση και στην αρτηριοσκλήρυνση, απαλύνει το βήχα σε περιπτώσεις βρογχίτιδας και φαρυγγίτιδας.
Υπό μορφή γαργαρών, χρησιμοποιείται ενάντια σε φλεγμονές και έλκη της στοματικής κοιλότητας και των αμυγδαλών, Το αιθέριο έλαιό της χρησιμοποιείται εξωτερικά για την καταπολέμηση των ψειρών.
Οι βλαστοί της ρίγανης, ως κατάπλασμα, καταπραΰνουν μώλωπες, πρηξίματα, ανακουφίζουν ρευματικούς πόνους και μυαλγίες και απολυμαίνουν μικρές πληγές.
Η εισπνοή της σκόνης από ρίγανη προκαλεί φτέρνισμα και βοηθάει στο να καθαρίσει το αναπνευστικό σύστημα και ιδιαιτέρως οι πνεύμονες.
Μόνο οι γυναίκες στην εγκυμοσύνη οφείλουν να αποφεύγουν τη χρήση της, διότι αποτελεί διεγερτικό της μήτρας. Αναφορές στη ρίγανη συναντάμε και σε πολλά συγγράμματα ιατρών της αρχαίας Ελλάδας, η χρήση της δε, δεν διέφερε πολύ από τη σημερινή παρά μόνο στο ότι οι Ιπποκρατικοί την μεταχειρίζονταν, συνήθως, για προβλήματα του ήπατος και της χολής, ενώ μεταγενέστερα απέκτησε επίσης τη φήμη ενός σπουδαίου αντίδοτου για δήγματα φιδιών και ενάντια σε δηλητηριάσεις από τοξικά φυτά.

Αγγελική Ζαφειράκη, Διαιτολόγος – Διατροφολόγος

About the author