Νίκη Σερέτη

Νίκη Σερέτη
Νίκη Σερέτη

Ελληνίδα ηθοποιός του Θεάτρου, της Τηλεόρασης και του Κινηματογράφου. Γεννήθηκε στο Βελγικό Κονγκό, από Έλληνα πατέρα και Κογκολέζα μητέρα. Ένας υπέροχος συνδυασμός. Από 18 μηνών βρίσκεται στην Ελλάδα. Είναι απόφοιτος της Δραματικής Σχολής του Γ. Θεοδοσιάδη, 1996. Έχει κάνει σεμινάρια με σπουδαίους δασκάλους Υποκριτικής, Τεχνικής της Υποκριτικής, στον Κινηματογράφο (Actors Studio), βιοενέργειας, αυτοσκηνοθεσίας στο Αρχαίο Δράμα, Αγωγής Λόγου, σεμινάρια (μέθοδος Θ. Τερζόπουλου), σκηνογραφίας-ενδυματολογίας, κίνησης, γλώσσας του σώματος. Έχει σπουδάσει κλασικό τραγούδι, «Ορφείον Ωδείο», φωνητική διδασκαλία, Jazz, Pole Dancing, κλακέτες και εξακολουθεί να σπουδάζει ό,τι βοηθάει στην εξέλιξή της.
Στο θέατρο, από το 1997, έχει παίξει σε πάνω από 20 θεατρικά έργα κι έχει συνεργαστεί με τους πιο αξιόλογους σκηνοθέτες. Ενδεικτικά: «Ο καθένας έχει τον παράδεισο που του αξίζει» (1997-1998 Τεχνοχώρος), «Εμείς και οι άλλοι» (2000-2001 Εθνικό Θέατρο), «Τρωάδες» του Σενέκα (2005, Από Μηχανής Θέατρο), «Αμφιβολία» (2009-2010, Θέατρο Μέλι), “La Commune Grecque», (2012, Φεστιβάλ Αθηνών «Πειραιώς 260»), «Orlando» (2013-2014, Θέατρο Ιλίσια), «Παράνομα φιλιά – Κόκκινα φανάρια» (2014-2015, Δημοτικό Θέατρο Πειραιά),Τοp girls  της Κ.Τσέρτσιλ  σε σκηνοθεσία Αλέξη Ρίγλη ,Φεστιβάλ Αθηνών,2016, κ.ά., όπου ήταν και βοηθός σκηνοθέτη.
Στον κινηματογράφο, έχει παίξει σε δύο αξιόλογες ταινίες: «Το όνειρο της Δήμητρας», ελληνοϊταλική παραγωγή, σκηνοθεσία Francesca Bartellini (2008), «Η άλλη θάλασσα» συμμετοχή στην τελευταία και ημιτελή μεγάλου μήκους ταινία του Θόδωρου Αγγελόπουλου (2011-2012).
Στην τηλεόραση, έχει πάρει μέρος σε πάνω από 11 σειρές. Ενδεικτικά: «Μαγική νύχτα» ΕΡΤ (1995), «Εκείνες κι εγώ» ΑΝΤ1 (1996-97), όπου έγινε γνωστή στο ευρύ κοινό ως Δεββώρα και απογειώθηκε. «Κλειδί» Star (1999-2000), «Απαγορευμένη αγάπη» Mega (2004-2005), «Δέκατη εντολή» ALPHA (2007), «Σπάσε τη σιωπή» ΝΕΤ (2009) κ.ά.
Η Νίκη Σερέτη είναι μια νέα, σπουδαία ηθοποιός! Tην είδα για πρώτη φορά στο θέατρο Μέλι, στο έργο «Αμφιβολία» του John Patrick Shanley, σε σκηνοθεσία του Γιώργου Μιχαηλίδη, όπου είχα την ευκαιρία να την απολαύσω σε  όλες τις πρόβες και μπόρεσα να εκτιμήσω τον άνθρωπο Νίκη: μαχητική, ακέραια και έντονη προσωπικότητα, με σεβασμό στους συνεργάτες της, συνεργάσιμη, καλοσυνάτη ως εκεί που δεν παίρνει, ζεστή, απλή, προσιτή, μεγαλόκαρδη, ευγενής, με την καλή κουβέντα στα χείλη, χαρούμενη, συντρέχτρα. Μια ηθοποιός που ενδιαφέρεται για την εξέλιξή της, φιλομαθής, που προσπαθεί να μαθαίνει διαρκώς ό,τι νέο υπάρχει για το θέατρο, τον κινηματογράφο,  πολυτάλαντο πλάσμα, χωρίς μιζέρια και κακίες, αλλά με παραδοχή της αξίας των άλλων.
Ό,τι και να πω δε φτάνει για να την παρουσιάσω. Είμαι θαυμάστριά της και πιστεύω  στις άπειρες και αστείρευτες δυνατότητές της.

Ήταν η μοναδική σας επιλογή να γίνετε ηθοποιός; Ποιοι στάθηκαν στο πλευρό σας και σας σιγόνταραν σ’ αυτήν σας την απόφαση;

H ηθοποιία δεν ήταν κάτι που επέλεξα! Υπήρξα ένα τρομερά ντροπαλό και εσωστρεφές παιδί! Παράξενο παιδί! Ακόμα έτσι νιώθω! Αν στα χρόνια της εφηβείας, ερχόταν κάποιος και μου έλεγε «εσύ θα γίνεις ηθοποιός», θα του απαντούσα «είσαι τρελός!» Τα αόρατα νήματα, όμως, της ζωής, οι λεγόμενες συμπτώσεις, με οδήγησαν σε αυτό που ήθελα να κάνω σε όλη μου τη ζωή. Τύχη και σύμπτωση μαζί. Στο πρώτο έτος της δραματικής σχολής, ήμουν ένας απλός περιπατητής! Στο δεύτερο έτος, ένας από τους καθηγητές μου, ο Άγγελος Αντωνόπουλος, με έπιασε και μου είπε «σε πιστεύω, αλλά, αν είναι αυτό που θέλεις να κάνεις, πρέπει να στρωθείς στη δουλειά». Τότε, λοιπόν, έγινε το κλικ! Έτσι άρχισε η ουσιαστική συμμετοχή μου με υπευθυνότητα στη δημιουργία, Η αφοσίωσή μου. Λίγο αργότερα, ο σκηνοθέτης- ηθοποιός Πέρης Μιχαηλίδης με είδε στις εξετάσεις μου και με επέλεξε για ένα σεμινάριο με σκοπό την επαγγελματική μας συνεργασία, όπως κι έγινε! Ήταν η στιγμή που συνειδητοποίησα ότι έχω αρχίσει να ανθίζω κι ότι έπρεπε, πλέον, να κοιτάζω μόνο προς τα εκεί που ήθελα να πάω.

Διαβάζοντας το βιογραφικό σας είδα ότι σχεδόν ανελλιπώς παίξατε σε σπουδαία και σοβαρά έργα αξιώσεων στο θέατρο. Ποια έργα θα ξεχωρίζατε ως έργα-σταθμό στην πορεία σας και ποιοι σκηνοθέτες-συνεργάτες θεωρείτε ότι σας βοήθησαν ουσιαστικά;

Ο χάρτης της διαδρομής μου περιλαμβάνει πολλά ταξίδια με σπουδαίους σκηνοθέτες και κυρίως ωραίους ανθρώπους. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλες οι συναντήσεις είχαν κάτι από Παράδεισο! Όμως απ’ όλες πήρα υλικό για τις αποσκευές μου και τους είμαι ευγνώμων γι’ αυτό! Ήθελα να δηλώνω παρούσα και να εξελίσσομαι. Να ανακαλύψω τι είναι αυτό που λέμε ζωή και ποιο είναι το δικό μου μερτικό. Τα μικρά βήματα, αλλά και οι δρασκελιές μου περιγράφουν τη μέχρι τώρα πορεία μου. Θα σταθώ ιδιαιτέρως στον ποιητικό Γιώργο Μιχαηλίδη, που κάναμε μαζί την ‘Αμφιβολία’ του Τ. Πάτρικ Σάνλεϋ, στον ταλαντούχο Σάκη Παπακωνσταντίνου που πίστεψε σε μένα και μου έδωσε τον πρώτο μεγάλο ρόλο της ζωής μου τον-την ‘Ορλάντο’ της Βιρτζίνια Γουλφ και στον ευφάνταστο Αλέξη Ρίγλη που συμμετείχα στην πολύ αγαπημένη μου παράσταση ‘Top girls’ που παίχτηκε πρόσφατα στο Φεστιβάλ Αθηνών με μεγάλη επιτυχία! Και οι τρεις σηματοδότησαν το προχώρημά μου στη διαπασών και με έσπρωξαν να δω τη μεγάλη εικόνα.

Έχετε ασχοληθεί με όλα τα είδη της Υποκριτικής επιτυχώς. Ποιο ξεχωρίζετε, με ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σας;

Δεν έχω εμμονή με κάποιο είδος συγκεκριμένο. Αυτό που με τρέφει είναι οι ωραίες συνεργασίες! Να θαυμάζω!
Δίνεις, παίρνεις, κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις και στο τέλος κερδίζεις! Ότι δίνεις με την ψυχή σου είναι αδύνατον να χαθεί!

Έχετε συνεργαστεί με πάρα πολλούς αξιόλογους σκηνοθέτες. Ποια κατά τη γνώμη σας πρέπει να είναι τα προσόντα ενός σκηνοθέτη; Ποια θα πρέπει να είναι η σχέση σκηνοθέτη και ηθοποιού;

Πάντα ψάχνω να συναντηθώ με το δικό του σύμπαν. Αυτός βάζει τους όρους. Εννοείται ότι πρέπει να προϋπάρχει κάτι κοινό που σε ενώνει. Ίσως η λεγόμενη δημιουργική μελαγχολία.  Η μελαγχολία του εφήμερου περάσματος από τον έναν κόσμο σε μια άλλη όχθη είναι αυτή που κάνει ενδιαφέρουσες τις συναντήσεις! Και στη ζωή,αλλά και στο θέατρο, όπου ούτως ή άλλως επιμηκύνονται τα δευτερόλεπτα και μπορεί όντως να συμβεί κάτι μαγικό και να ξεχαστεί η ασχήμια. Ο σκηνοθέτης μπορεί και να σε ‘βασανίσει’ καμιά φορά. Εκεί που θα τεμπελιάσεις, θα φοβηθείς ή θα παρακαθίσεις. Εκεί οφείλει να σου ρίξει και καμιά τσιμπιά -με αγάπη πάντα- για να ξυπνήσεις, να μάθεις τα όρια σου, να πας παρακάτω.

Αρκετές φορές έχετε κάνει και βοηθός σκηνοθέτη. Ποιες οι εμπειρίες σας από αυτήν τη θέση;

Νιώθω έλξη για το άγνωστο και γενικά είμαι πολύ περίεργη. Θέλω να ξέρω τι συμβαίνει και από την άλλη πλευρά, ώστε να έχω μια ολοκληρωμένη εικόνα. Έτσι, μπορώ να με δω με ευκρίνεια. Να με κουτσομπολέψω. Να καταλάβω τα λάθη και τα σωστά. Να μάθω από αυτά με μεγαλύτερη σαφήνεια. Οι στιγμές που υπήρξα βοηθός σκηνοθέτη ήταν τα πιο ωραία διαλείμματα από την ενεργή μου δράση στο σανίδι. Με είδα από απόσταση.

Πώς προσεγγίζετε το ρόλο που καλείστε να ερμηνεύσετε;

Πάντα ξεκινώ ότι δεν ξέρω τίποτα- tabula raza- ψάχνοντας την αλήθεια. Η αλήθεια που αναζητούμε είτε ως ηθοποιοί είτε ως σκηνοθέτες, αλλά πρωτίστως ως ανθρωπινά καρυδότσουφλα στην απεραντοσύνη μιας λακκούβας λιμνάζοντος νερού ,είναι ζήτημα και απόκτημα των extreme sports. Βιωματική κατάσταση των άκρων, έπειτα κατανόηση, αποδόμηση και σύνθεση. Αλλιώς το βίωμα ως τι; Όλα τα άλλα καταλήγουν στην κυριολεξία και στην ψευτιά. Τίποτα χειρότερο δεν μπορεί να συμβεί σε κάποιον από το να γίνει απόλυτα κατανοητός, έλεγε ο Γιούνγκ. Γιατί απλούστατα τα σημαντικά πράγματα δεν μπορούν ποτέ να ολοκληρωθούν μόνο νοητά ,χρειάζονται κι άλλα πράγματα.

Τι πρέπει να θυσιάσει ο ηθοποιός για μια καλή επαγγελματική εξέλιξη;

Ένας ηθοποιός πρέπει να είναι πάντα έτοιμος να ρισκάρει. Μόνο έτσι μπορεί να βρει όλα αυτά που ψάχνει. Βέβαια, χρειάζεται ιώβεια υπομονή κι επιμονή. Όταν αγαπάς, όμως ,κάτι πολύ, ξεπερνάς τα εμπόδια. Επίσης, απαιτεί γνώση, καλλιέργεια και κυρίως να έχει ταλέντο στη ζωή! Να τη ζει με πάθος ,ώστε να μπορεί όλο αυτό να το καταθέσει στη σκηνή μέσα από τους ρόλους του. Άλλωστε, όλα ένα είναι. Και σίγουρα να έχει κάτι βαθιά μέσα του που τον κατατρώει. Ένα βάσανο, μια ραγισμένη αγκαλιά που μέσα από αυτήν, κατορθώνει πάντα να μας εξιστορεί και την προσωπική του ιστορία, μέσα από τον ήρωα που καλείται να είναι τη δεδομένη στιγμή

2013-2014, Θέατρο Ιλίσια-Βολανάκη, «Orlando» της Βιρτζίνια Γουλφ. Ένα έργο δύσκολο, απαιτητικό. Οι κριτικές σας αποθέωσαν. Μιλήστε μας λίγο για το έργο και για το ρόλο σας.

Ο ‘Ορλάντο’ της Β. Γουλφ είναι η ίδια η θεατρικότητα! Είναι ένα hommage στην τέχνη του ηθοποιού. Αφηγείται το ταξίδι ενός αθάνατου ευγενή, ανά τους αιώνες, αναζητώντας την ταυτότητα που του ταιριάζει. Αλλάζει φύλο, όπως αλλάζει ένα κουστούμι. Γιατί, εν τέλει, το σώμα ένα κουστούμι είναι. Και περιγράφει όλο αυτήν την αγωνία της ανθρώπινης φύσης… Να δει κάτω από την επιφάνεια. Αυτό είναι το επίτευγμα αυτού του σπουδαίου έργου. Κατάφερε να αποκρυπτογραφήσει τη διάχυτη πραγματικότητα, που περιβάλλει τους ανθρώπους, τη μοναξιά, την απομόνωση μέσα στο πλήθος. Η διαδικασία ήταν μια απολαυστική περιπέτεια. Κάθε φορά με τον σκηνοθέτη μου Σ. Παπακωνσταντίνου, που με εμπιστεύτηκε, φτάναμε κάπου και αυτό μας παρέσυρε κάπου αλλού! Γιατί τέτοια είναι η Β. Γουλφ! Δεν έζησε μια, αλλά πολλές ζωές! Θυμάμαι ότι εκείνη την εποχή με είχε στοιχειώσει αυτός ο ρόλος! Είχα παθιαστεί! Είχε μια αίσθηση ηρωισμού!

Πώς διαχειρίζεστε την κρίση εσείς προσωπικά;

Προς το παρόν δηλώνω όρθια απέναντι στην κρίση κάνοντας μια μετρημένη ζωή, απολαμβάνοντας τις μικροχαρές αυτής της χώρας και αναζητώντας την καλή αισθητική για να ψηλώνει η ψυχή μου! Το γεγονός ότι δεν έκανα οικογένεια μου δίνει την επιλογή να είμαι ελεύθερη και ως προς τις επαγγελματικές επιλογές μου. Προτιμώ να κάνω για λίγο,  μια άσχετη δουλειά για να βιοποριστώ, παρά να προδώσω τα ιδανικά μου για το θέατρο. Βολεύει βλέπεις, η μαζική παραγωγή εμπορευμάτων… Δεν μπορώ, όμως, να μένω ακίνητη. Η ιστορία επαναλαμβάνεται. Ήχοι μιας ζωντανής κοινωνίας, μουσικές της φύσης, βαβούρα από συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας, γκλιν γλονκ από τα κουδούνια που φορέσαμε μέσα στον ξεχαρβαλωμένο τούτον κόσμο, είναι όλα εκεί, για να μας θυμίζουν ότι είμαστε αναπόσπαστο κομμάτι όλων αυτών που γύρω μας συμβαίνουν, άρα είμαστε εμείς που αποφασίζουμε και πρέπει να στηρίξουμε τις επιλογές μας. Χρειάζεται αντίσταση. Και παρόλο που κάθε φορά λέω «λες να είναι αυτή η τελευταία μου παράσταση;» λίγο πιο νωρίς- λίγο πιο αργά- ξεφυτρώνει ένα νέο ταξίδι. Το έλκω, γιατί το θέλω πολύ! Και ταξιδεύω μέσα από τους ρόλους μου -τα άλλα ταξίδια ανά τον κόσμο μειώθηκαν λόγω κρίσης- και χαμογελώ! Και ευτυχώς ακόμα, όταν ερωτεύομαι, ερωτεύομαι τρελά!

Έχετε να παίξετε στην τηλεόραση από το 2009, από τη σειρά «Σπάσε τη σιωπή» ΝΕΤ. Έτυχε ή ήταν επιλογή σας; Σήμερα υπό ποιες προϋποθέσεις (αν σας πρότειναν) θα δεχόσαστε;

Από την τηλεόραση απέχω συνειδητά, από το 2008. Η ενασχόλησή μου ξεκίνησε ταυτόχρονα και με τα δυο!  Μέσα από το προσωπικό μου ταξίδι, όμως, συνειδητοποίησα ότι μόνο στο θέατρο αναπνέω και εξελίσσομαι, χωρίς, βέβαια, αυτό να σημαίνει ότι απορρίπτω οτιδήποτε έχω κάνει στην τηλεόραση ή  ότι αν έπεφτε στα χέρια μου ένα καλό σενάριο, δεν θα το σκαφτόμουν σοβαρά. Πάντως, ούτε της τηλεόρασης της έλειψα..ή αν της λείπω, είναι μόνο για στερεοτυπικούς λόγους κι αυτό δεν με αφορά, από θέση!  Κάποια στιγμή οφείλεις να επιλέξεις με ποιους θα πας και ποιους θα αφήσεις! Μόνο η αφοσίωση οδηγεί στην επίτευξη ενός υψηλού οράματος, που ναι μεν μπορεί να αποτύχει, αλλά θα έχεις προσπαθήσει τουλάχιστον!!!

Ποια είναι τελικά η Νίκη Σερέτη; Μια μέρα της Νίκης Σερέτη;

Ακόμα με ψάχνω. Αλίμονό μου, αν δεν το έκανα. Δεν μπορώ να δώσω μια απάντηση. Είμαι πολλά σε διαφορετικές εκφάνσεις. Οι δύσκολες στιγμές είναι η περιουσία μου. Κάπου διάβασα και μου άρεσε πολύ «κάθε τραύμα, ένας καινούριος οφθαλμός». Ε, λοιπόν, μόνο Κύκλωπας δεν είμαι! Παραμένω ένα ντροπαλό κι εσωστρεφές κορίτσι, παρόλο που προς τα έξω δείχνω πολύ κοινωνική. Υπάρχω κι αναπνέω μέσα από το θέατρο, γι’ αυτό και στις φάσεις που δεν εργάζομαι, είμαι αρκετά υποτονική και ως μοναχικό άτομο που είμαι, μπορώ να γίνω και ερημίτισσα.
Στη διάρκεια της μέρας μου ακούω πολύ μουσική, μιλάω με τους αγαπημένους μου, διαβάζω, σερφάρω στο διαδίκτυο, ενημερώνομαι για τις τάσεις της μόδας! Περιπατάω χιλιόμετρα στους δρόμους της Αθήνας. Αδειάζει το κεφάλι μου από τις πολλές σκέψεις, γειώνομαι. Και δεν έχει περάσει μέρα στη ζωή μου, εδώ και πολλά χρόνια, που να μη διαβάσω ποίηση. Είναι η καφεΐνη μου!

Ποιοι θεατρικοί συγγραφείς σας ενδιαφέρουν ιδιαίτερα;

Παθιάζομαι με τους τεράστιους συγγραφείς, όπως είναι ο Τσέχωφ, ο Σαίξπηρ, ο Ντοστογιέφσκι, ο Τεννεσί Γουίλιαμς! Αγαπώ  τον  Ιονέσκο, τον Μπέρνχαρντ, τον Ζενέ και τόσους άλλους, που θα μιλούσα για ώρες!

Η εμφάνισή σας αποπνέει ισορροπία σώματος και ψυχής. Ποιο το μυστικό σας;

Υπάρχει σχέση αιτίου και αιτιατού. Αν δεν είχα ζήσει τη ζωή μου έτσι, όπως την έζησα, αν ποιος ξέρει ποια δύναμη δεν με έσπρωχνε προς τον ένα δρόμο και όχι προς τον άλλον, αν δεν με είχαν διαλύσει, όπως με διέλυσαν κι εγώ δεν ξαναγεννιόμουν από τις στάχτες μου, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα. Πιστεύω ότι εμείς προκαλούμε τα γεγονότα που μας συμβαίνουν. Για να μάθουμε και να εξοικειωθούμε με αυτό που παλεύουμε σε όλο το βίο μας! Τον θάνατο! Κατά τα άλλα, μου αρέσει περισσότερο να ακούω, παρά να μιλάω. Τρελαίνομαι για αυτές τις παύσεις, που ο περισσότερος κόσμος τρέμει μην και σταματήσει να γυρίζει η γη! Και αγαπώ και πιστεύω ακόμα στον άνθρωπο. Και μαθαίνω να είμαι γενναιόδωρη! Όλα αυτά για μένα τα κάνω. Βέβαια, τα τελευταία χρόνια, προσπαθώ ακόμη περισσότερο να κρατηθώ σε αρμονία, γιατί με έχει καταβάλει μια ψυχική κούραση από τις ανθρώπινες σχέσεις!  Έτσι, αναγκάζομαι να αφήσω κάποιους πίσω μου! Όμως πάντα πρέπει να είσαι προετοιμασμένος/η για την ήττα.

Πού θα σας δούμε εφέτος το χειμώνα;

Είναι δυο οι επαγγελματικές συνεργασίες που αναμένονται για το θεατρικό μου χειμώνα, αλλά δεν θα ήθελα να πω προς το παρόν περισσότερα, μέχρι να ευωδωθούν. Πάντως τις περιμένω με μεγάλη ανυπομονησία! Είναι τα νέα μου στοιχήματα!

Ποιες οι ευχές σας για τους αναγνώστες του περιοδικού «30 ημέρες Υγείας» και για όλους τους απανταχού Έλληνες;

Τους εύχομαι ωραίες συναντήσεις, μεγάλα όνειρα, αντίσταση, πράξεις, ώστε να λένε συχνότερα Ωρεβουάρ, παρά Αντίο. Καλή τύχη!

Ευχαριστούμε την κυρία Νίκη Σερέτη για  την τόσο ενδιαφέρουσα συνέντευξη, που μας έδωσε για το περιοδικό «30 ημέρες υγείας» και της ευχόμαστε καλή επιτυχία στα επαγγελματικά της σχέδια, υγεία και χαρά!

About the author