Σαράντος Γεωγλερής

Σαράντος Γεωγλερής
Σαράντος Γεωγλερής

Ο Σαράντος Γεωγλερής είναι Έλληνας ηθοποιός, γιος των πολύ γνωστών επίσης ηθοποιών, Γιώργου Γεωγλερή και Ματίνας Καρρά. Είναι απόφοιτος του Brockwood Park School (1993) με δίπλωμα στη Φωτογραφία. Φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Γιώργου Κιμούλη. Το 2004 ήταν υποψήφιος για το βραβείο Δημήτρη Χορν. Στο τηλεοπτικό κοινό έγινε ευρέως γνωστός μέσα από τη συμμετοχή του στη σειρά του Mega «Ήρθε κι έδεσε».

Στο Θέατρο έχει παίξει, ενδεικτικά: «Ο άλλος δρόμος», της Φρ. Ντορέν, σκηνoθ. Στ. Ληναίου, (2001-2002), «Ο ξεριζωμός», του Μπρ. Φρίελ, σκηνοθ. Αντ. Αντύπα (2002-2004),«Η μορφή των πραγμάτων», του Ν. Λαμπιούτ. Σκηνοθ. Αλ. Γεωργούλη, (2004), «Ένα καπέλο από ψάθα Ιταλίας», του Ευγ. Λαμπίς, σκηνοθ. Ρώμας-Χατζησοφιά- Ζούκα, (2005-2006), «Δεσποινίς ετών 39», του Αλ. Σακελλάριου. ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ Ρούμελης, σκηνοθ. Π. Σκουρολιάκου, (2007), «Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας», του Ουίλ. Σαίξπηρ. σκηνοθεσ. Γ. Μιχαηλίδη, (2007-2008), «Δωδέκατη νύχτα», του Ουίλ. Σαίξπηρ. σκηνοθ.. Θ. Μουμουλίδη (2008). Elizadeth, σκηνοθ. Δ. Καρατζιά(2012-2014),Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ, σκηνοθ. Αλέξ. Κοέν.(2015)
Τηλεόραση ενδεικτικά: 2006-2007: «Ήρθε και έδεσε», MEGA, 2006: «Το καφέ της Χαράς», ΑΝΤ1, 2004: «Όνειρο ήταν», ΝΕΤ, 2003: «Περί ανέμων και υδάτων», MEGA, 2000: «Eroica», ΕΤ-1, 1997: «Απιστίες», ΑΝΤ1, 1994: «10 μικροί Μήτσοι», MEGA, 1994: «Μη φοβάσαι τη φωτιά», MEGA.1994-95
Στον Κινηματογράφο έχει παίξει: Μεγάλου μήκους: 2001: «Κι αύριο μέρα είναι..», σκηνοθ. Δ. Μασκλάβάνου. Μικρού μήκους: 2002: «Άριμνα Έφη Ελ», σκηνοθ. Σ. Μανωλά, 2002: «Tο πέλμα του πίθηκα» σκηνοθ. Κ.Πιλάβιου, 2001: «Ξανακερδισμένος χρόνος», σκηνοθ. Κ.Φούντα, 2000: «To be continued» σκηνοθ. Ν. Κυρίτση.
Από την οικογένειά του ο Σ.Γ. έχει πάρει όλα τα καλά στοιχεία που τον προάγουν ως άνθρωπο και ως ηθοποιό: ακάματη εργατικότητα, αγάπη για τη γνώση ,αγωνιστικότητα, σε βασμό στον εαυτό του και στο συνάνθρωπο, συνέπεια, αξιοπρέπεια, ΗΘΟΣ! Δεν προκαλεί και κρατάει τη ζωή του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Για τον Σ. Γ. (τον παρακολουθώ από τα πρώτα του βήματα σε όλους τους τομείς της Τέχνης του) η υποκριτική είναι πάνω απ’ όλα ανάγκη. Μια ανάγκη που τον βοηθάει πέρα από το να εκφράζεται, να γίνεται καλύτερος άνθρωπος.

Προέρχεσθε από μια αξιόλογη καλλιτεχνική οικογένεια. Οι γονείς σας, εκτός από εξαίρετοι ηθοποιοί, είναι εξαιρετικά καλλιεργημένοι άνθρωποι με ήθος, γι’ αυτό και χαμηλών τόνων επίσης. Πώς αισθάνεστε που ζήσατε σε ένα τέτοιο περιβάλλον; Τι στο χαρακτήρα σας νομίζετε ότι είναι από αυτούς, ως ηθοποιός και ως άνθρωπος;

Μόνο τύχη και ευγνωμοσύνη μπορεί να νιώσει κανείς μεγαλώνοντας σε ένα τέτοιο περιβάλλον…. Όσο για το τι έχει περάσει στο δικό μου χαρακτήρα δεν μπορώ να το κρίνω εγώ. Ελπίζω μόνο να καταφέρω να πάρω μια γεύση από την τόσο σπουδαία και δημιουργική πορεία που είχαν όλα αυτά τα χρόνια!

Περιττό βέβαια να ρωτήσω, πώς αποφασίσατε να γίνετε ηθοποιός. Υπήρχε παιδιόθεν αυτή η σκέψη ή στο βάθος και κάποια εναλλακτική επιλογή;

Ως μαθητής στο σχολείο πέρασαν από το μυαλό μου πολλά, χωρίς όμως να έχω κάποια ιδιαίτερη αδυναμία σε κάτι. Το θέατρο υπήρχε πάντα γύρω μου! Δεν άργησα να ανακαλύψω ότι υπήρχε και μέσα μου.

Από τη στιγμή που βγήκατε στο θέατρο, αμέσως οι κριτικές σας απογείωσαν. Και είσαστε υποψήφιος και για το βραβείο ‘’Χορν’’. Πώς νιώσατε και πώς διαχειριστήκατε αυτές τις επιτυχίες;

Είναι πολύ ευχάριστο να διαβάζεις καλές κριτικές. Θα ήταν ψέμα να πω ότι ποτέ δεν με απασχόλησαν. Αλλά αυτό σου δημιουργεί μια βαριά ευθύνη, να μη σταματάς να προσπαθείς. Κάποιες φορές μπορεί να μην έχεις επιτυχίες (που είναι πάρα πολύ πιθανό, για να μην πω και θεμιτό), όμως αυτό δεν πρέπει να σε σταματά, πρέπει να σε ωθεί!

Έχετε παίξει σε πολλά θεατρικά έργα και έχετε συνεργαστεί με αξιόλογους σκηνοθέτες. Ξεχωρίζετε κάποιους, θεωρώντας ότι σας βοήθησαν να οικειοποιηθείτε γνώσεις, ιδέες, τρόπους που είναι ουσιαστικά στοιχεία για την καριέρα σας;

Από αυτήν τη δουλειά μόνο κερδίζεις! Γνώση, ιδέες, τρόπους και πολλά άλλα. Οι συνεργασίες μου υπήρξαν όλες σημαντικές και καθοριστικές. Οι δημιουργοί-καλλιτέχνες ήταν όλοι και ο καθένας, ξεχωριστοί. Με τον ιδιαίτερο κάποιες φορές τρόπο τους, μου δίδαξαν θέατρο. Θα ήταν άδικο να ξεχωρίσω κάποιον. Είμαι τυχερός, γιατί όλοι αγαπούν το θέατρο! Και μου το έδειξαν. Όσο για τον Δημήτρη Χορν… τι κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς!!!

Ποια έργα θεωρείτε ότι υπήρξαν σταθμοί μέσα στην πορεία σας στην Τέχνη; Ποιοι συγγραφείς σας σημάδεψαν;

Το κάθε έργο, ο κάθε συγγραφέας στην πορεία ενός ηθοποιού είναι σταθμός. Είναι ένα ταξίδι που λαχταράμε κάθε φορά! Αλλά δεν μπορώ να κρύψω τη μικρή αδυναμία που έχω στον Σαίξπηρ! Από τη δραματική σχολή μέχρι και αργότερα, στο ελεύθερο θέατρο, πάντα με κέρδιζε…

Θέατρο, τηλεόραση, κινηματογράφος, έχουν την ίδια θέση και βαρύτητα για σας;
Θα μου επιτρέψετε να κλέψω τα λόγια ενός αγαπημένου συναδέλφου που δεν είναι πια στη ζωή, του Δημήτρη Γιαννόπουλου, όταν του έκαναν την ίδια ερώτηση: «Αγαπώ τη δουλειά μου».
Ποια πιστεύετε ότι πρέπει να είναι η σχέση σκηνοθέτη-ηθοποιού; Πιστεύετε ότι ο ηθοποιός πρέπει να υπακούει τυφλά τον σκηνοθέτη; Σ’ αυτήν την υπακοή δεν ελλοχεύουν κίνδυνοι;

Ο σκηνοθέτης πρέπει να έχει κατ’ αρχάς όραμα και η δουλειά του είναι να μεταδώσει αυτό το όραμα στους υπόλοιπους συντελεστές. Πρέπει να τους πείσει. Από εκεί και μετά, τα πράγματα παίρνουν το δρόμο τους. Αν δε συμβεί αυτό, τότε αρχίζουν τα προβλήματα.

Πώς κατά τη γνώμη σας πρέπει να είναι οι σχέσεις σας στις συνεργασίες σας με τους συναδέλφους; Αντιμετωπίζετε δυσκολίες; Και πώς τις διαχειρίζεστε, αν αυτό συμβεί;

Οι ηθοποιοί είναι ευαίσθητα πλάσματα. Αυτό το σέβομαι και προσπαθώ πάντα να έχω τις καλύτερες σχέσεις μαζί τους, γιατί είναι ένας μικρός γάμος. Αγαπάς, σέβεσαι, κατανοείς. Σε όλες τις σχέσεις υπάρχουν εντάσεις, αν μη τι άλλο αυτό είναι και το αλατοπίπερο!

Η οικονομική κρίση και η κρίση αξιών, έχει πλήξει στο μεγαλύτερο ποσοστό την οικογένεια των ηθοποιών. Πολλοί ηθοποιοί και μάλιστα αξιόλογοι, είναι άνεργοι και ή εργάζονται σε παράταιρες δουλειές ή από αξιοπρέπεια δεν κοινοποιούν το πρόβλημά τους. Πώς αισθάνεστε εσείς γι’ αυτό που συμβαίνει γύρω σας; Ελπίζετε σε καλυτέρευση της κατάστασης;

Ο κλάδος υποφέρει… και οι συνθήκες είναι κάκιστες! Ο κάθε συνάδελφος πια το βιώνει είτε με τον ένα τρόπο είτε με τον άλλο… Η αγάπη όμως γι’ αυτήν τη δουλειά δε σταματά κανέναν από το να ελπίζει και να αισιοδοξεί!

Από την άλλη, πληθαίνουν οι θεατρικές ομάδες που φιλοξενούνται εναλλάξ στα δεκάδες θέατρα, σε κάθε γωνιά της Αθήνας, με έργα πολλές φορές αξιόλογα και με φρέσκες ιδέες. Και το κοινό τα αναζητάει και τα βρίσκει και γεμίζουν τα θέατρα, σε μία περίοδο δύσκολη οικονομικά. Πού το αποδίδετε εσείς αυτό;

Ο κόσμος έχει ανάγκη το θέατρο και το θέατρο έχει ανάγκη τον κόσμο. Αυτή είναι μια σχέση αμφίδρομη που έχει επιβιώσει χιλιάδες χρόνια! Πάντα οι ηθοποιοί θα έχουν την ανάγκη να παίξουν και οι θεατές να δουν! Και μάλιστα σε μια τόσο δύσκολη εποχή! Και η Τέχνη γενικά, αλλά κυρίως το θέατρο, είτε είναι δράμα, είτε πρόζα, είτε επιθεώρηση, είτε οποιοδήποτε άλλο είδος, σε διασκεδάζει. Είναι η Τέχνη διασκεδαστική, γιατί το διασκεδαστικό, όπως είπαν, ο Αριστοτέλης, ο Μπρεχτ αλλά κι ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, «είναι στοιχείο της Τέχνης απαραίτητο»!!! Γενικά η Τέχνη είναι Μία, επομένως και το θέατρο ΈΝΑ. Κι είτε μεγάλη είτε μικρή είναι η Τέχνη- γιατί υπάρχει και μικρή αλλά γνήσια Τέχνη-είναι και πρέπει να είναι, και δεν μπορεί να μην είναι ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΗ, με την έννοια της πληρότητας και της ικανοποίησης που νιώθει το κοινό, ο θεατής από το έργο και από τον τρόπο που το μετέδωσε ο ηθοποιός!

Τελικά, το θέατρο ποιεί ήθος και για τον ηθοποιό και για τους θιασώτες του;

Το θέατρο σού δημιουργεί συναίσθημα. Το συναίσθημα σκέψεις. Οι σκέψεις πράξεις. Τι πιο όμορφη καλλιέργεια και για τους δυο!

Ποια η σχέση του ηθοποιού με τον θεατή; Και ποιες οι υποχρεώσεις του ηθοποιού απέναντι στον εαυτό του και στο εκάστοτε κοινό του;

Είναι καθήκον του ηθοποιού να ποιεί ήθος. Είναι καθήκον του κοινού να κρίνει. Το θέατρο ενδείκνυται γι’ αυτήν τη σχέση. Και οι δυο μαθαίνουν! Η σχέση είναι, όπως είπα και παραπάνω, αμφίδρομη, κι αν επιτευχθεί στον ύψιστο βαθμό, τότε φθάνουμε στην κορύφωση!!!

Ποιο νομίζετε ότι θα είναι το μέλλον της τηλεόρασης, που σήμερα έχει πέσει ποιοτικά; Τι χρειάζεται για να προχωρήσει δημιουργικά; Πιστεύετε ότι είναι μόνο η κρίση η αιτία ή είναι το ισχυρότερο πρόσχημα που την εξυπηρετεί να το προβάλλει;

Δυστυχώς η τηλεόραση κατεξοχήν λειτουργεί καθαρά εμπορικά. Η ποιότητα έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Είναι όμως ένα εργαλείο που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί πολύ δημιουργικά εκατέρωθεν. Μια ποιοτική δουλειά μπορεί να είναι κερδοφόρα, αυτό θα πρέπει να σκεφτούν κάποιοι. Όσο για το μέλλον, δεν ξέρω, μάλλον το ίντερνετ θα πάρει τη θέση της τηλεόρασης…

Από τις σειρές που παίξατε, ποια ή ποιες ήταν για σας οι σημαντικότερες; Σήμερα θα θέλατε να ξαναπαίξετε; Υπό ποιες προϋποθέσεις για να νιώθετε καλά με τον εαυτό σας;

Ήμουν τυχερός γιατί πρόλαβα και συμμετείχα σε καλές τηλεοπτικές παραγωγές, δεν έχω μετανιώσει για καμιά! Μια από τις αγαπημένες που αναπολώ ήταν η Ερόικα του Πάνου Κοκκινόπουλου. Μακάρι να ξαναγίνουν τέτοιες παραγωγές! (και να πληρώνονται αξιοπρεπώς).

Πώς διαχειρίζεστε την αναγνωρισιμότητα; Τι σας ενοχλεί και προσπαθείτε να το αποφεύγετε;

Πολλές φορές είναι ευχάριστη η αναγνωρισιμότητα, δεν το κρύβω… Γενικότερα, όμως, προσπαθώ να είμαι χαμηλών τόνων και να εκθέτω μόνον την καλλιτεχνική μου δραστηριότητα.

“Elizadeth”. Μία παράσταση με έμπνευση και καλπάζουσα φαντασία. Όλοι οι συντελεστές ταλαντούχοι. Η παράσταση για τρίτη χρονιά κι εσείς μέσα σε αυτό το έργο υποδύεσθε το «ρόλο του σκηνοθέτη». Κόσμος πολύς, ενθουσιώδης. Ποιες οι εμπειρίες σας; Αλήθεια θα θέλατε να σκηνοθετήσετε αληθινά;

Το Elizadeth ήταν μια υπέροχη εμπειρία με υπέροχους συνεργάτες-φίλους! Αφάνταστα διασκεδαστική και αξέχαστη!!!! Ναι, μου έχει περάσει από το μυαλό και η (πραγματική) σκηνοθεσία. Αλλά δε βιάζομαι. Όταν αυτό θα γίνει προσωπική ανάγκη, θα πραγματοποιηθεί!

Και φέτος είδαμε το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ». Τι πήρατε εσείς ως ηθοποιός απ’ αυτό το έργο, που έχει παιχθεί άπειρες φορές και μένει πάντα στα ενδιαφέροντα του κοινού; Γιατί άραγε;

Όπως έχω πει στο παρελθόν, το έργο δεν είναι απλώς αντιναζιστικό, το έργο αντιμετωπίζει τον άνθρωπο σε συνθήκες που του επιβάλλουν απολυταρχικά συστήματα και καθεστώτα ή καταστάσεις (οικογενειακές, κοινωνικές, προσωπικές κ.λπ.), γι’ αυτό θα είναι πάντα επίκαιρο…

Στο έργο αυτό συνεργασθήκατε με την κ. Κερασία Σαμαρά και φέτος το καλοκαίρι ετοιμάζεστε, μαζί και με την κ. Βίκυ Μαραγκάκη και άλλους ηθοποιούς, να περιοδεύσετε ανά την Ελλάδα. Μιλήστε μας για τη συνεργασία σας, το έργο και τις προοπτικές του.

Αυτόν τον καιρό κάνουμε πρόβες με την Κερασία για ένα έργο του Σκριμπ, τη ‘’Μονομαχία γυναικών’’ με αξιόλογους συνεργάτες/ φίλους. Τη Βίκυ Μαραγκάκη, τον Μιχάλη Μαρκάτη και τον Αλέξανδρο Ντάβρη. Οι παραστάσεις θα ξεκινήσουν μέσα στον Ιούλιο. Είναι μια κωμωδία φτιαγμένη με πολύ κέφι, με πολλή αγάπη και ταλέντο! Σας περιμένουμε…..

Ξεχάσαμε τον κινηματογράφο. Μια πρόταση για συμμετοχή σε ταινία θα ήταν καλοδεχούμενη και υπό ποιες προϋποθέσεις;

Τον κινηματογράφο τον αγαπώ, είναι μαγευτικός, αν και δεν έχω κάνει πολύ, με μεγάλη μου χαρά θα ξαναέκανα. Πάντα με κριτήριο την αισθητική και το όραμα του δημιουργού.

Τι εύχεστε στους αναγνώστες του περιοδικού «Σύμβουλος Υγείας» για το φετινό καλοκαίρι;

«Όπου και αν είστε ό,τι και αν κάνετε, αγαπήστε ή ξανααγαπήστε, γιατί αυτή η εποχή είναι υπέροχη! Καλό καλοκαίρι!»

Ευχαριστούμε, οι συνεργάτες του περιοδικού και εγώ προσωπικά, τον κ. Γεωγλερή για τη συνέντευξή του και του ευχόμαστε καλή επιτυχία και καλό καλοκαίρι.

Ηρώ Αργυράκη

About the author