Υπέρταση και η ρύθμισή της

Υπέρταση και η ρύθμισή της
Υπέρταση και η ρύθμισή της

Ως υπέρταση χαρακτηρίζεται η χρόνια πάθηση κατά την οποία η πίεση στις αρτηρίες είναι αυξημένη. Η φυσιολογική αρτηριακή πίεση, σε κατάσταση ηρεμίας, κυμαίνεται από 100 έως 140 mmHg η συστολική (ανώτατη μέτρηση) και από 60 έως 90 mmHg η διαστολική (κατώτατη μέτρηση). Αποτέλεσμα της αυξημένης πίεσης είναι η καρδιά να καταβάλλει μεγαλύτερη προσπάθεια, προκειμένου να κυκλοφορεί το αίμα μέσω των αιμοφόρων αγγείων σε ολόκληρο το σώμα.
Η υπέρταση ταξινομείται ως πρωτογενής, η οποία και αντιπροσωπεύει το 90 με 95 % των περιπτώσεων και είναι αποτέλεσμα αλληλεπίδρασης γονιδίων και περιβαλλοντικών παραγόντων. Παράγοντες που συνδέονται άμεσα με τον τρόπο ζωής και διατροφής μπορούν να οδηγήσουν σε μείωση ή αύξηση της αρτηριακής πίεσης. Επίσης,  ταξινομείται ως δευτερογενής με κυριότερη αιτία τη νεφρική νόσο, το σύνδρομο Cushing, τον υπερθυρεοειδισμό, την παχυσαρκία, την εγκυμοσύνη.

Υπέρταση και άσκηση
Οι άνθρωποι που κάνουν καθιστική ζωή έχουν 30–50% περισσότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν υπέρταση, σε σχέση με τους περισσότερο δραστήριους. Είδος άσκησης: Συστήνεται η καθημερινή άσκηση μέτριας έντασης που θα περιλαμβάνει σταδιακά και μυϊκή ενδυνάμωση. Συνολικά 30 λεπτά αεροβικής κυρίως άσκησης, όλες ή σχεδόν όλες τις ημέρες της εβδομάδας, είναι αρκετή για να παρατηρηθούν τα οφέλη αυτής της δραστηριότητας στη μείωση της αρτηριακής πίεσης.
Υπέρταση και διατροφή
Η αρτηριακή υπέρταση επηρεάζεται σημαντικά από τη διατροφή και τον τρόπο ζωής. Μερικές από τις πιο σημαντικές διατροφικές συμβουλές παρατίθενται παρακάτω:
1. Μείωση της ποσότητας του αλατιού στο φαγητό.
2. Αποφυγή κατανάλωσης επεξεργασμένων, τυποποιημένων και κονσερβοποιημένων προϊόντων.
3. Προσθήκη στο καθημερινό διαιτολόγιο τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε κάλιο.
4. Κατανάλωση γαλακτοκομικών με χαμηλά λιπαρά.
5. Δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες, όσπρια, φρούτα και λαχανικά.
6. Περιορισμός στην κατανάλωση καφέ, ροφημάτων και αναψυκτικών που περιέχουν καφεΐνη.
7.  Περιορισμός στην κατανάλωση αλκοόλ.
8. Αύξηση της κατανάλωσης τροφίμων πλούσιων σε πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (ωμέγα 3) και ωμέγα 6 λιπαρά οξέα.
9. Κατανάλωση 8-10 ποτηριών νερό ημερησίως, για τη διατήρηση της ενυδάτωσης του οργανισμού, αλλά και την καλή λειτουργία των νεφρών.

Φαρμακευτική αγωγή
Για τη θεραπεία της υπέρτασης χορηγούνται αντιυπερτασικά φάρμακα, τα οποία ελέγχουν τα επίπεδα της πίεσης με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τον τρόπο δράσης τους:
1. Διουρητικά θειαζίδια (φουροσεμίδη).
2. Ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου (βεραπαμίλη, διλτιαζέμη, αμλοδιπίνη).
3. Αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου αγγειοτασίνης.
4. Αναστολείς υποδοχέων αγγειοτενσίνης II.
5. B΄ αποκλειστές (τιμολόλη, βισοπρολόλη, ατενολόλη, προπρανόλη, σοταλόλη).
6. Κεντρικώς δρώντα φάρμακα (πραζοσίνη, δοξαζοσίνη).
Κάθε κατηγορία αντιυπερτασικών χαρακτηρίζεται από κάποιες ιδιαίτερες παρενέργειες. Έτσι, τα διουρητικά μπορεί  να μειώσουν το κάλιο στον οργανισμό και να προκαλέσουν αίσθημα αδυναμίας.
Οι Β’ αναστολείς μπορεί να μειώσουν σημαντικά τους παλμούς της καρδιάς, να προκαλέσουν δύσπνοια, κόπωση ή κρύα άκρα.
Οι ανταγωνιστές ασβεστίου μπορεί να δημιουργήσουν εξάψεις και οιδήματα στα πόδια.
Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου μπορεί να προκαλέσουν ξηρό και επίμονο βήχα που δεν προκαλείται από τους αναστολείς των υποδοχέων αγγειοτασίνης II.
Τα αντιυπερτασικά φάρμακα με κεντρική δράση, συνήθως προκαλούν υπνηλία και ξηροστομία.
Σε περίπτωση εμφάνισης οποιουδήποτε συμπτώματος στην αρχή ή κατά τη διάρκεια της θεραπείας, θα πρέπει να αναφερθεί στον θεράποντα ιατρό. Εκείνος θα κρίνει αν χρειάζεται κάποια αλλαγή στο φάρμακο ή στον τρόπο λήψης του.
Η καλύτερη θεραπεία είναι η πρόληψη!
Με απλά βήματα, υιοθετώντας έναν υγιεινό τρόπο διαβίωσης, μπορούμε να ελέγξουμε ή ακόμα και να αποτρέψουμε την αυξημένη αρτηριακή πίεση.
Διατήρηση ιδανικού βάρους
Σωματική δραστηριότητα – άσκηση
Υγιεινή διατροφή
Μείωση αλκοολούχων ποτών

About the author